BAKIŞ AÇISI


Evet herkes empati kurmanın güzel bişi olduğunu söyler, empati kurmak....
Kendini karşındaki insanın yerine koymak onun durumunda durumu değerlendirme.... Dimi?
Ya peki hangi durumda?? Mümkün dil bence empatinin her duruma uyarlanması, her ana ve ruh haline...
Aslında pat diye biri bana böyle bir soru sorsa emin olun bende kalırdım tıpkı sizin gibi.. 
Ama şu an söz bende ve örnek mi istiyorsunuz??
Bu gün akşam saat 18:00 itibariyle beyefendinin biri cüzdanımı çaldı ve ben yaklaşık iki saatten beri karakol karakol gezip sadece ama sadece nüfus cüzdanım belki bir sokak köşesindedir diye umutlanıyorum.. Bundan dolayıdır ki empati kurmaya pek vaktim kalmadı.. 
Rica etsem şu dar vaktimde onu da benim yerime siz yapar mısınız? Daha kartlarımı iptal ettirmem gerek de :)

KÜÇÜK ŞEYLER,                   
İkiz kulelere saldırı sonrasında , binadaki firmalardan birinde hayatta kalanlarla yapılan sabah toplantısında, o toplantıya katılanlar, 11 Eylül sabahı İŞE NİÇİN GEÇ KALDIKLARINI anlatmışlar. 
                 
O sabah,
 
-Bir firma müdürü o gün oğlu ana okuluna başladığı için İŞE GEÇ KALMIŞ...
-Birinin o gün ofiste kahvaltıda  yenecek olan poğaçaları  alma sırasıymış.
-Bayan elemanlardan birinin çalar saati o sabah çalmamış.
-Birisi kaza yüzünden trafiğe takılmış, geç kalmış.
-Biri otobüsü kaçırmış.
-Birinin kıyafeti lekelenmiş, üstünü değiştirmek vakit almış, geç kalmış.
-Birinin arabası çalışmamış.
-Biri telefonu cevaplamak için geri dönmüş, servisi kaçırmış.
-Biri huysuzluk yapan çocuğunu giydirirken geç kalmış.
-Biri taksi bulamamış, geç kalmış........ . 
            
Ama en etkileyici olanı, birisi,  o gün yeni aldığı ayakkabıları giymiş, ayakkabılar ayağına vurmuş ve bir eczaneye uğramış, YARA BANTI ALMAK için......... ....Bu gün hayatta kalma sebebi olan YARA BANTINI almak için.........”
             
Şu anda,  trafikte sıkıştığınızda, asansörü kaçırdığınızda, tam çıkarken çalan bir telefona cevap vermeniz  gerektiğinde, yani sizi  rahatsız eden KÜÇÜK ŞEYLER olduğunda, Tanrının sizin  o an orada olmanızı  istediğini düşünün.                  
             
Bir dahaki sefere sabahınız tersliklerle başladığında, çocuklarınız giyinmek istemediğinde, arabanın anahtarını bulamadığınızda, bütün trafik ışıklarına takıldığınızda HUZURSUZ olmayın, SİNİRLENMEYİN.
                    
Tanrının o an sizi gözetlediğini ve koruduğunu düşünün. 
                   
Bu küçük terslikler,  belki de Tanrı’nın  bizi o anda koruduğu için yaşanıyordur ve biz , umarım, küçük sıkıntılı  anlarda bunun olası nedenlerini hatırlarız.

TAŞ

Adamın biri arabası ile şehirdeki dar bir yoldan geçiyordu. Birden,  yoluna aniden fırlayarak elindeki taşı arabasına atan bir çocuk gördü. 

Kapısına çarpan taşın sesi ile ani fren yapınca,  arabası kaldırım taşına çarparak durabildi.

Adam öfke ile arabadan fırlayıp, taş atan çocuğu kolundan tutarak sarsmaya  ve “Sen ne yapıyorsun serseri, bak arabamı ne hale getirdin” diyerek bağırmaya başladı.
                  
Üzgün ve suçlu tavır içindeki çocuk “Amca lütfen kızma, sizden önce geçen arabalara durmaları için işaret ettim, arabaların hiç biri durmayınca, sizin arabaya taş attım” dedi.

Ve, gözyaşları içinde, kenarda devrilmiş duran bir tekerlekli özürlü arabasını ve o arabadan düşerek yerde yatan birisini  göstererek  “Ağabeyim yürüyemiyor, onu tekerlekli arabası ile gezdirirken,  kayıp devrildi. Ağabeyim   yere düştü, kaldırmaya gücüm yetmedi, gelen geçen kimse de yok, siz onu yerden kaldırıp tekerlekli arabasına tekrar oturtmama yardım edermisiniz” dedi.. 
                  
Zengin adam, ne diyeceğini bilemeden, boğazındaki düğümden yutkunarak kurtulmaya çalışarak, yerde yatan çocuğun yanına gitti, onu kaldırıp tekerlekli arabasına oturttu ve cebinden temiz bir mendil çıkararak bacağındaki kanları sildi.
                   
Küçük çocuk abisini tekerlekli arabasıyla alıp giderken, hiçbir şey söyleyemeden  arkalarından bakakaldı.
                    
Arabasına döndüğünde, çocuğun attığı taşın, arabasının kapısında bıraktığı oyuk şeklindeki  DERİN  İZİ  gördü. 
                    
Ve zengin adam, bu derin taş izini hiçbir zaman tamir ettirmedi.
                    
Arabadaki bu taş izini şu mesajı hiç unutmamak için sakladı:
 
Hiçbir zaman, yaşamın içinden,  birilerinin seni durdurmak ve dikkatini çekmek için TAŞ  ATMAYA  mecbur kalacağı kadar HIZLI geçme.
                       
Tanrı, ruhumuza fısıldar ve kalbimize konuşur.
                       
O sesi dinlemek için vaktimiz olmadığında ise, bize TAŞ FIRLATMAK zorunda kalır.
                         
İster fısıltıyı dinle, ister taşı bekle...                         
Seçim senin...